Jadranka Stojaković Biography (1950-2016)

Hare Krishna! The Mantra, the Movement and the Swami Who Started It (2017)

Mali Srbinda i Nrsimhadev kažu HARI BOL za ovaj film! :)

"Hare Krishna!" is a documentary on the life of Srila Prabhupada, the 70-year-old Indian Swami who arrives in America without support or money and ignites a worldwide spiritual phenomenon, now known as the Hare Krishna Movement."

 

Tusta (2019)

Dirljiv biografski dokumentarac o Branku Crnčcu Tusti, frontmenu najznačajnije punk grupe iz bivše Jugoslavije, "KUD Idijoti". S muzičkom karijerom započetom u vreme kada ta vrsta muzike nije bila najbolje shvatana, Tusta i njegov bend ostali su dosledni izvornim idejama i postali jedan od retkih glasova razuma u vremenima kada nije bilo razumevanja ni za to. 

DOWNLOAD: 

https://krakenfiles.com/view/tgS5OFfbdd/file.html https://krakenfiles.com/view/ENTwWYQaJK/file.html https://krakenfiles.com/view/DN5ZP7vUBO/file.html https://krakenfiles.com/view/3Evpde6DsV/file.html

Unabomber: In His Own Words (2020)

"The beginning of the Unabomber's campaign of terror from 1978 to 1985; a look into his childhood to discover what might have turned the young mathematical genius with few friends, Ted Kaczynski, into a sociopathic terrorist."

TORRENT

Sympathy For The Devil: The True Story of The Process Church of the Final Judgment (2015)

Director:
Neil Edwards

Da li su kontraverzni Process Church bili zaista satanisti ili pak zajebantisti, i u kakvim odnosima su bili sa Čičom. O tome i još mnogočemu govori ovaj nadasve zanimljivi dokumentarac.

"Google ‘The Process Church of the Final Judgment’ and you will discover a long list of lurid conspiracy theories. The cult has been accused of being the inspiration for Charles Manson's 'crimes of the century', influencing the assassination of Bobby Kennedy, and being the root of the notorious Son of Sam serial killings.

Formed in 1960s England, many of its members were drawn from wealthy families and aristocracy. Newspapers branded them the 'Mindbenders in Mayfair' and 'The Devil's Disciples'. Ever since, members of The Process have adopted a secretive stance.

Only now, have former members of the inner circle agreed to reveal the truth behind the conspiracy theories, and open up about their beliefs, rituals, and the closely guarded secret of the real power behind it all.

The film gets behind the veils of the cult and tracks their journey from their formation in London’s prestigious Mayfair district, through wilderness experiences in Mexico, flirtations with pop royalty, and their spread state-side that resulted in them being ‘christened’ ‘One of the most dangerous satanic cults in America’.

With contributions from leading former members of the cult, and insights from filmmaker John Waters (who encountered the cult whilst living in New Orleans) George Clinton (who included Process writings on his Funkadelic albums). Plus artist Genesis Breyer P-Orridge, and renowned authors Gary Lachman, Robert Irwin, Gaia Servadio (who infiltrated the group in 1966), and Manson biographer Simon Wells."

DOWNLOAD

Nebeska tema (2019)

Režija:
Mladen Matićević

“Nebeska tema scenariste i reditelja Mladena Matičevića je dugometražni dokumentarnii film sa elementima igranog filma o velikanu naše muzike Vladi Divljanu. U njemu učestvuju najznačajniji autori sa ex-Yu prostora, koji su specijalno za ovu priliku snimili (i u filmu izvode) nove verzije Vladinih pesama. Ovakav autorski pristup i veliki broj atraktivnih učesnika čini ovaj film jedinstvenim projektom kakav još nije viđen na našim prostorima."

Uloge: Darko Rundek, Momčilo Bajagić Bajaga, Svetozar Cvetković, Zdenko Kolar, Aleksandar Šandorov, Dušan Strajnić, Mladen Juričić Max, Srđan Gojković Gile, Dušan Kojić Koja, Srđan Šaper, Goranka Matić, Momčilo Moma Rajin, Emil Tedeschi, Dina Divljan...

"Film je po formi i narativnoj strukturi sličan odnosno srodan svom glavnom junaku – istovremeno i dokument i bajka, i urban i emotivan i romantičan."

DOWNLOAD

P.S. Ne znam iz kog razloga traži decryption key ali evo ako zatreba:

Nht1yCNkJzk-_Nq1FR6-3A

Imagine: Joan Baez

Postavljam ovo u znak zahvalnosti svima koji me pre pet godina nisu obavestili da Joan Baez nastupa u Beogradu (možda i po poslednji put) a znali su kolki sam fanatični fan. Hvala i uživajte, neka vas neka.

Karen Carpenter: Goodbye to Love (2016)

Tužna i potresna priča o Karen Carpenter, članici čuvenog The Carpenters dua, jednom od najlepših ženskih vokala 70-ih...ali meni i malo jezivo zvuči taj njen glas sad kad sam saznao celu priču. Postoji neki čudan naboj u tom jedinstvenom vokalu gde tačno čuješ da nešto nije OK...ili bar ja tako tripujem hehe. Ma bre ZA-PA-NJEN sam posle gledanja, baš me pomerilo, jer priča je zapravo o užasima anoreksije i bulimije, o manipulacijama i incestu, a priča se po čaršiji i da ju je brat podvodio muzičkim zvezdama u ranoj fazi benda, ali i mnogo, mnogo više od toga. Znači MUST SEE čak i za one koji nisu slušali The Carpenters! Evo ja bre od 5 sati jutros slušam ultimate collection, ubivaju! Predivno! Bez bolesti nema umetnosti jbga, zar ne? :)

Čovek Vicko (2019)

"Dokumentarni film o poslednjih 15 meseci života Čoveka Vicka, legende undergrounda i neustrašivog i beskompromisnog borca za slobodu!"

Jeretik Branko Ćopić (2018)

Princ poezije Branko Miljković (2007)

Pošto cenim samo pesnike i pisce koji su čestito izvršli samoubistvo ili bili ubijena na ovaj ili onaj način, Branko Miljković jedan od najvećih srpskih pesnika definitivno spada u tu grupu. Iskren da budem volim da pročitam i nešto od ovih prirodno upokojenih ali oni su mi na skali level 1, dok su ubijeni u borbi i poginuli u ratu level 3, da bi samoubice stvrstao u najviši level 7 kao prave istinske pesnike koji su svoj život po svojoj volji žrtvovali za ljubav. Mogu da pričaju šta god oće, da su Branka ubili ovi ili oni, ja sam ubeđen da je sam sebi presudio, jer taj način na koji se on obesio je najbezbolniji, al' ne bih o tome jer ovo čitaju i mladi. Imao je samo 27 godina. "Što za ljubav glavu gube, i umiru kada ljube."

"Kao gimnazijalac sam kod jedne svoje susetke video sliku njene umrle ćerke Ruže. Zaljubio sam se u mrtvu devojku. Celu svoju prvu knjigu napisao sam pod tom nezdravom temperaturom i samu knjigu nazvao "Uzalud je budim". To je bila moja prva ljubav."

Konstantin Koča Popović (2015)

Director:
Goran Markovic

Ko je zapravo bio Koča Popović? Pesnik, nadrealista, filozof, genijalni vojskovođa, ministar inostranih poslova, hardkor komunista koji se podsmevao komunističkoj dogmi, potpredsednik Jugoslavije koji je na posao dolazio svojim "spačekom" i šta sve ne? Na sva ova pitanja u ovom biografskom dokumentarcu, jedan od najznačajnijih srpskih reditelja Goran Marković, pokušava da odgovori.

"Dokumentarni film “Konstantin Koča Popović” Gorana Markovića o visokom partijskom i državnom funkcioneru bivše Jugoslavije, koji je bio i publicista, književnik i jedan od osnivača beogradske nadrealističke grupe. Ko je zaista bio ostala je misterija, koju će bar donekle pokušati da odgonetne Markovićev film."

DOWNLOAD

Ksenija Pajčin (1977-2010) - Moja sećanja

Ksenija Pajčin. Šta reći? Znam da se većina vas gnuša takve jedne "estradne" pojave pa i svega što je radila u muzičkom smislu, ali ja ne mislim baš tako, nisam tolko površan baš. Ja Ksendžu posmatram iz jedne drugačije perspektive, na isti način na koji posmatram i Čarlija, Helenu Blavatsky i još mnoge ljude koji na prvu loptu deluju kao sumanuti ludaci i šta sve ne. Kseniju sam prvi put sreo u prvom razredu osnovne škole "Filip Kljajić Fića" na Banovom Brdu jer smo vršnjaci ('77 godište) pa je to bilo nekako i logično. Posle prvog razreda preselio sam se u školu na Vidikovcu tako da nisam imao prilike bolje da je upoznam, ali se i dan danas sećam tih prelepih očiju.

Sledeći put sam čuo za nju tek tamo '95 dok je nastupala sa Duck-om. To je bila onako simpatična muzikica, skroz jednostavna, veseli neki pop fazon jbmliga, ali se Ksenija već tu skroz izdvajala, i svi su gledali u nju a ne u ovog lika koji je bio autor. Bilo je tu par hitova koji su se vrteli po televizijama a pošto sam ja pripadnik TV generacije, naravno da sam sve to overio i skapirao šta valja a šta ne. Posle toga 1997. je krenula u solo karijeru i moram priznati da mi se to baš svidelo, mnogo je bila bolja produkcija i ozbiljnije pesme. Ali i dalje sam više gledao njene oči nego što sam slušao muziku, jer to je bilo prosto neizbežno. Uostalom pola grada se tada ložilo na Ksendžu, nisam ja bio nikakav poseban slučaj. Onda sam 1998. sticajem suludih okolnosti (Predrag Radisavljević aka DJ Prema me pozvao) počeo da sviram bass u pratećem živom bendu 187, koji su tad bili baš popularni kod ovih splavarskih i zeldi nesretnika, bila je to tad baš masa ljudi, velika većina u Srbiji.

Zvali smo se onako zajebatski "Čamuge iz kraja" da se kao ispoštuje taj rep nigga fazon u fulu. Pored mene gitaru je svirao moj brat Aref Zaabi a bubanj Dario Janošević, dakle sve HCpunk pioniri koji su pre toga svirali u bendovima kao što je Austerity, Tripl Pipl, Voice of Minority, Stonewall i gde sve ne. Znači, vrlo smo se dobro poznavali i bili smo u opasnom treningu što se tiče svirke. Nastupali smo isključivo na živim nastupima 187 jer je tad naletela ta moda kod repera da imaju žive bendove pa je i kultna C-YA imala bend. Prvi koncert, sećam ga se jasno, je održan 11. decembra '98 u XL-u (ex-Prostoru) sa C-YA, WITB, ACME (Vračarci) i one nadrkane ribe 2 HOT. Sledeći je bio u onom fensi "CINEMA" klubu kod Palasa, već 16. decembra, mada je prostor više ličio na kafanu, znači gomila stolova, sve puno, sve zeldi-šaban kombinacija, i ispred njih mi kao sviramo, nit ima bine nit bilo šta, više mi ličilo na narodnjački trip gde se lepe pare na čelenku, al' jbga takvo vreme bilo. Svirali su LEE-MAN, ACME, posle njih mi i na kraju zvezda večeri, pogađate, niko drugi do Ksenija. I kako sam pakovao bass u fotrolu i krenuo da se guram kroz onu masu jer je bilo baš krcato, samo izvalim u daljini Ksendžu kako ide ka meni (prema "bini") i gleda me al' pravo u oči i ne odustaje. Znači nije mi bilo dobro al' uopšte, te sam na kraju morao da spustim pogled, jer sam kontao da nisam dostojan da tako očijukam sa boginjom a i brate zračila je, uostalom meni su njene oči bile glavni trip, nisam se ja nikad ložio na sise i dupeta. I to je bilo to, naš jedini "susret" gde nismo verbalno komunicirali nego isključivo očima.

Posle toga sam je još samo jednom video krajem decembra kod Mega Dekija u emisiji (se seća neko te pojave?), na PINK televiziji. Sećam se samo da im je studio u centru Zemuna tad bio baš malešan. I nastupimo tu mi uživo u live programu, ima DJ PREMA snimak toga na VHS-u al' ga mrzi da prebacuje, i posle nas Ksendža sa svojom dance grupom, između ko fol intervjui, i sećam se jasno da je Mega Deki, pošto mi nismo hteli da pričamo u programu, niti da nas snimaju, prokomentariso: "danas je izgleda glavna kletva dabogda te ortaci videli kod Mega Dekija". I vaistinu, to je bio tad ultra blam pojaviti se u takvoj jednoj nedobog emisiji, ali srećom po nas niko od normalne ekipe nije gledao PINK tako da smo prošli ispod radara. Pošto DJ Prema ne da taj snimak (mrzi ga hehe), srećom je neko snimio bar Ksendžin nastup, te evo jedne pesmice:

I to je u principu to. Ja sam tada obožavao njen look, još od Duck-a. Znači, kratka kosa, mršava, normalna devojka, girl next door fazon, al' već za godinu il' kolko dana vratila se iz Grčke skroz napucana, sise, dupe, ceo fazon, što se meni nikako nije svidelo, a i u muzici i tekstovima je postala skroz nadrkana, samo sex je bio primaran motiv, te sam već 2000-2001 skroz prestao da pratim njen rad. Tek deceniju kasnije kad sam čuo da je ubijena od strane onog odvratnog sadiste Milogorca što mu pop pevo na sarani za ogroman keš iako se ovaj upuco, jebomujamater seljačku onu nadobudnu, goatfucker klasičan. E, tek tad sam se ponovo setio svega i sve mi se vratilo.

Nažalost, Ksenija je danas već skroz zaboravljena i tu nema priče, surovo ali istinito. Jbga, mi Srbi smo valjda takva nacija, i još povrh svega skoro svaki dan se javljaju razni seljadini sa izjavama tipa "pa ja sam je karo još dok je bila klinka", "bila je kurva" itd. Ej bre, da se hvališ okolo kako si jebo mrtvu devojku, i još svima pričaš kako je bila kurva? Koji su to umovi ja ne kapiram. Ma samo metak u potiljak ko Rusi što su nekad radili.

Ksenija je bre bila POJAVA alo šabani, neko ko je mogao da stane na crtu najlepšim ženama sveta, i kao takva ne bi trebala biti zaboravljena jer je, posle Olivere Katarine, bila UBEDLJIVO NAJLEPšA ŽENA na ovim prostorima, i čik da neko to pobije, ajde da vas čujem baš!

Bila je SIMBOL, simbol srpske lepote na prvom mestu. A evo šta piše jedna cura koja je baš voli:

"Xendza je bila pojava i tek bi bila da je ostala ziva, jer je imala u planu 2 pesme na engleskom, dakle svetsku karijeru. Ona je privlacila paznju i bez pesama na egleskom, sudeci po tome sto je uvek kada je bila na americkom kontinetu bila gost na nekoj od tamosnjih najgledanijih emisija, a i mnoge svetske novine su pisale o njenoj tragicnoj smrti danima. Isto tako treba prihvatiti cinjenicu da jeste zaboravljena, recite mi samo kada ste poslednji put videli neki njen spot na TV-u?"

Bašta sljezove boje Branka Ćopića (1972)

"BAŠTA SLJEZOVE BOJE - iz serije Znanje imanje. Književnik i akademik Branko Ćopić (Hašani, 1. januar 1915 – Beograd, 26. mart 1984) govori o najranijim sećanjima vezanim za detinjstvo i rodno selo Hašane. Njegova majka i sestra sećaju se Brankovog detinjstva, vragolija, prvih strahova i polaska u školu. A deca iz Osnovne škole u Hašanima govore šta znaju o svom slavnom sugrađaninu."

"Ono zbog čega se meni Branko Ćopić prvi put dopao kada sam kao dečak čitao njegove "Ukradene bajke", to je bila ona toplina pomešana sa humorom sa nekim toplim saosećanjem, sa nekom prijatnom tugom koja iz njegovog smeha proizilazi. Ćopić je živeo i poniko u kraju gde se ljudi rađaju sa jednim osećanjem za humor, gde se rađaju duhoviti, gde se rađaju šaldžije, i postavilo se pitanje kako taj autentični humor preneti u literaturu, kako izvršiti literarnu stilizaciju a da se ne primeti da je literarna stilizacija, i da ta literarna stilizacija nema nijedan elemenat vulgarnosti. Kada čitamo Ćopića mi imamo utisak da je to sve bilo krajnje jednostavno i krajnje obično. Jednom je neko rekao da su dobra ostvarena umetnička dela ona dela u koja se ulaže mnogo napora dok se stvaraju, ali da se taj napor ne vidi na njima onda kada su ona sazdana. Isto tako, u jednom trenutku kada sam hteo da ispitujem poreklo Ćopićevog humora ja nisam mogao da vidim njegove prave izvore dok se nisam suočio, po onoj staroj Geteovoj reči da pesnika treba upoznati onda kad upoznamo njegov zavičaj, i ako hoćemo da ga upoznamo da ga bez zavičaja ne možemo upoznati, onda kad sam se upoznao sa narodskim humorom Bosanske Krajine. To je bila ona ista vrsta humora, ona ista vrsta smeha, ona ista vrsta razumevanja i nerazumevanja, onaj prijatni blagi šeretluk koji je izbijao iz svakog junaka Branka Ćopića, i ja sam se pitao da li je Branko Ćopić izmislio Bosansku Krajinu, i uveo literaturu i napravio od nje nekakvu književnu realnost, ili je Bosanska Krajina izmislila Branka Ćopića i poslala ga u srpsku literaturu kao svog najboljeg i najautentičnijeg ambasadora u ovom trenutku. Posle Petra Kočića Branko Ćopić nastavlja tu tradiciju ne samo lepog bosanskog jezika, nego i isto tako jedno osećanje humora, jedno osećanje vere u život, u trijumf dobra nad zlim, i u pobedu onoga što čoveka kao svesno biće čini onim što jeste."

VANGA - Svijet vidljiv i nevidljiv

Jedan drugačiji pogled na život i delo Baba Vange. Ruski dokumentarac s prevodom, jedini koji sam uspeo da nađem, preporučujem najtoplije. Rođena u Makedoniji, provela 3 godine u Zemunu (to joj presudilo), živela u Bugarskoj sve do smrti 1996. Vanga možda nije pogodila godine ali je definitivno pogodila dešavanja, uostalom ni Nostradamus nije bio siguran s vremenom. Meni se posebno sviđa i to što ju je bugarska pravoslovna crkva skroz odbacila zbog okultizma, tako da je Vanga tu skroz na liniji, nije neki naivan igrač ko ovi naši foliranti. Takođe na youtube možete da nađete njene susrete sa narodom, to je sve na bugarskom ali razume se, možda ima i engleski titl. Uglavnom jako zanimljiva priča čak i ako ne verujete u natprirodno, jer baba je baš opasna, namazana tačno ko ove naše, ko baba jednog mog jarana iz Makedonije što smo na skajpu pričali. Iako baš i ne verujem (pola-pola) u ova predviđanja veliki sam fan Vange, slušao bi je od jutra do sutra, isto ko što svaki dan slušam moju babu, to su genijalne priče, ko ume da sluša naravno.

Madam Blavatsky documentary: U šta verujemo i što činimo

Verujem i srcem i dušom isključivo u reinkarnaciju jer se radi o skroz prirodnom procesu. Nekako mi to od malena (instiktivno) bilo totalno normalno i logično baš kao što je logična i evolucija iako je još teorija i nije naučno dokazana. O nekim stvarima jednostavno ne moramo previše razmišljati i filozofirati, da bi prvenstveno sebi dokazali da su realne. Što se tiče karme poštujem je ako se radi o zakonu prirode, al' inače me taj koncept jako nervira, jer kao mora da budeš ispravan i da činiš isključivo dobra dela da bi to kasnije ili u sledećem životu dobro naplatio i bio npr. bogati advokat najviše bramanske kaste, ili se rodio na višim planetama koje su povoljne za život, gde nema ratova, gde ljudi svoje bližnje ne bacaju u jame, gde dečica nisu zaklana, gde porodice pa i čitava sela ne slave svoje slave u masovnim grobnicama, i ostali ovozemaljski užasi. Pa bre ako već učinim neka dobra dela to ću uraditi prvenstveno zbog sebe i mog nekog tripa a ne da bi profitirao u materijalnom smislu.

A što se tiče kletvi, duhova, entiteta i tako toga tu ima baš dosta prevara, iluzija, dijagnoza i halucinacija. Jedino što me zanima i što mi deluje kao real deal je zaostavština Helene P. Blavatsky koja je još u 19. veku sve ovo što se danas forsira izvalila, putujući širom planete i objedinjavajući razna religijska učenja sa okultnim, spiritualnim, ma sve pod kapom nebeskom. Takođe, prva je tvrdila da joj razni entiteti šalju poruke te je sve to zapisivala u svojim knjigama. Kasnije su joj naravno ukrali tu priču pa su razni doživljavali slična iskustva al' na patetičnom nivou, posebno danas na jutjubu i new age BS. Pa i sam Hitler je većinu okultističkih fora trećeg rajha pokupio iz knjiga madam Blavatsky i zloupotrebio ih. Naravno, nije se samo on time bavio nego prvenstveno Himler i Otto Rahn koga su na kraju sjebali jer nije uspeo da nađe sveti gral a i talasao je dosta mimo njih, bio jako sumnjiv. Omiljeni horror reditelj Richard Stanly je čak napravio i kultni dokumentarac o njemu The Secret Glory (2001), so check it out.

Inače, kletve zaista postoje, jer ako te ja sada ubedim da ti je neko bacio kletvu ti ćeš se gadno isparanoisati i kletva će početi da deluje iako nikada nije ni bačena. Samo ti neko ubaci rovca i to je to a posebno ako poseduješ bezdan mašte u glavi. Što maštovitiji i kreativiji čovek to veća paranoja. Jbga al' tako je. The way it is.

Sick of It All: The Story So Far (2001)

Director:
Brant Sersen

Nikad se nisam preterano ložio na Sick Of It All (to ovi metalci iz Dead Ideas i ta ekipa hehe), al' brate "Just Look Around" je bio i ostao THE KULT, fakat (FKT)! :)

"When a band survives for 15 years, the odds they've overcome are amazing. If the music they create is never embraced by mainstream audiences, the odds are stacked against them even higher; yet Sick of it All have managed to maintain a loyal following around the world, appealing to new generations of fans every year. 'The Story So Far' documents Sick of it All's career from their meager beginnings to the unexpected success that has allowed them a globe-trotting career in music. Through personal insight and octane performances, the members and those closest to them describe their transformation from adolescent malcontents to the flag-bearers of an entire genre."

DOWNLOAD

Yugo, kratka autobiografija (2010)

Director:
Mina Đukić

"“Yugo, kratka autobiografija”, je polučasovni igrano dokumentarni film, koji kroz sudbine različitih ljudi pokušava da rasvetli fenomen Yugo automobila, simpatičnog marginalca, malih kapaciteta ali velikih ambicija i to u periodu od 1980-2008., tokom kog je i trajala njegova proizvodnja.

Film kombinuje izjave autentičnih radnika koji su radili na proizvodnji YUGO-a, arhivu, kao i rekonstrukcije različitih fragmenata iz Yugo-ve istorije koji ga prikazuju i kao porodični, ali i kao mangupski auto, kao deo velikog američkog sna, ili kao simbol izneverenih očekivanja. Ovaj film je mali «komemorativni» osvrt na istoriju automobila koji je dugo vremena duhovito i istinito, a nekad i slučajno, simbolizovao vreme tokom kog se proizvodio."

OC87: The Obsessive Compulsive, Major Depression, Bipolar, Asperger's Movie (2010)

Directors:
Bud Clayman
Glenn Holsten

"Can you make a movie while having mental illness? Bud Clayman is doing it. Will making a documentary about your mental illness change your life?

Soon after college, mental illness interrupted Bud Clayman's dreams of a filmmaking career. Thirty years later, he's making the movie of his life. A story with universal relevance, OC87 is a wildly original film about pain and vulnerability, empowerment, and Bud's quest for belonging.

Throughout his youth, Bud's future was filmmaking. After college in Philadelphia, he headed to Hollywood in search of a break. Instead, he had a breakdown. As mental illness struck, it stuck. When distress and isolation set in, the diagnoses followed. For eight years, Bud lived in a therapeutic community.

Without waiting for his illness to vanish, Bud has reclaimed his quest as a filmmaker. As his camera chronicles the ups and downs of recovery, we also see the experience of what he calls "the fight inside my head." Behind the lens, a parallel journey unfolds as Bud the Director grapples with the challenges of making an incisive, highly personal documentary—a movie that he believes will transform his life.

When problems hit the fan, Bud sometimes feels defeated. More often, he draws strength and skills from therapy, humor, and relationships. Even so, he feels different, and the stigma of mental illness is fierce.

Meanwhile, directing this documentary film stretches Bud in ways that ultimately recast his quest. From the shadows of suffering, a portrait of imperfect courage emerges—a testament to acceptance, change, and hope.

The LA Times hailed OC87 as "uniquely inspiring." The New York Times called it "moving, penetrating" and The New York Post said, "it's easy to cheer his ultimate triumph.""

Jack Parsons: Jet Propelled Antichrist (2006)

Pročitati biografiju "Sex and Rockets: The Occult World of Jack Parsons" pa pogledati film ili obratno. U svakom slučaju obratiti pažnju...iz fundamenta!

"Jack Parsons: Jet Propelled Antichrist is a story about one of the fathers of modern rocketry and a founder of the Jet Propulsion Laboratory (JPL) which as part of NASA still leads the way in the development of rockets and the exploration of space. He was also an occultist, a sorcerer and a magus. The infamous magician Aleister Crowley the self-proclaimed Great Beast called him son. He called himself ‘The Antichrist’ and was repeatedly investigated by the FBI. At the age of 38 Parsons died in a mysterious explosion that made headlines around the US. Officially it was a tragic scientific accident — other interpretations of the event persist to this day."

DOWNLOAD